Αναστασία Ποντίκα

Untitled-4011. Αναστασία τι σε κάνει να θέλεις να μιλήσεις μετά από 3 χρόνια που έχεις φύγει από τον σύλλογο και τη συνεργασία σου με τον κον Αθανασόπουλο;

Αφορμή μου έδωσε μια «μικροπρεπή» και ανεγκέφαλη έκφραση που για άλλη μια φορά αναγκάστηκα να ακούσω και να επωμιστώ αυτή την φορά από προπονητή ο οποίος μην μπορώντας να αντέξει την ήττα του αθλητή του σε πρόσφατη διοργάνωση, χρέωσε την ήττα του σε κριτή και ζουρί του αγώνα, που και οι 2 ήταν της δικής μου ομάδας, ως «εμπαθείς» στο πρόσωπο του επειδή συνεργάζεται και έχει καλές σχέσεις φιλικές με τον πρώην (μας είπε) δάσκαλο μας κον Αθανασόπουλο» για να τα βάλω λοιπόν σε μια τάξη σήμερα αλλά και για πάντα για όλους όσους αυτά τα 3 χρόνια αρέσκονται να «παίζουν παιχνιδάκια εντυπωσιασμού» στην πλάτη και τη δική μου και του δάσκαλου μου κου Αθανασόπουλου έχω να πω τα εξής.

α) Ποιοι είστε εσείς όλοι κύριοι και κυρίες που θα πέσω στο επίπεδο του να νιώσω τέτοια μικροπρεπή συναισθήματα (όπως είναι η ζήλεια, εμπάθεια κλπ) ώστε να ξεπεράσω τον εγωισμό και την περηφάνεια μου και να καταδεχτώ να νιώσω τέτοια συναισθήματα; Είστε καλύτεροι από εμένα ώστε να σας ζηλέψω ή να σας μισώ ώστε να σας αδικήσω κάπου, και άρα έτσι να θέλω να σας υποβιβάσω (αφού μάλλον δεν μπορώ να σας «φτάσω»;;) έχετε περισσότερη και καλύτερη ακαδημαϊκή κατάρτιση από εμένα, καλύτερη ομάδα εκπαιδευτών - διαιτητών - κριτών, πτυχία η μήπως έχετε βγάλει περισσότερους η καλύτερους αθλητές από εμένα και η τον οποιονδήποτε άλλον προπονητή (δεν θα αναφερθώ καν στους αγωνιστικούς τίτλους μου και το ξύλο που έχω φάει για να τους κερδίσω) ή μήπως έχετε καλύτερη προπονητική οδηγία από εμένα;; αν έχετε…μαγκιά σας και σας σέβομαι αλλά να μάθετε να σέβεστε και να προσέχετε πολύ και εμένα που σε κανέναν και ποτέ δεν έχω δημιουργήσει προβλήματα.

β) Δεύτερον ο κος Αθανασόπουλος δεν θα είναι ποτέ πρώην δάσκαλος μου ευτυχώς ή δυστυχώς θα είναι πάντα δάσκαλος μου γιατί από αυτόν έμαθα και τα καλά και τα κακά (στην προσωπική εκτίμηση του καθενός) όπου υποκλίνομαι ακόμη στην αντίληψη /γνώση του αθλήματος και προπονητική του οξυδέρκεια, αλλά πάνω από όλα στο management, επιχειρηματικότητα και δημιουργικότητα γύρω από το άθλημα. Είναι μακράν μπροστά και αυτό μόνον αποδοχή και θαυμασμό μπορεί να επιφέρει παρά…εμπάθεια και βλακείες… από αδαείς ανθρώπους. Για να τελειώνει λοιπόν εδώ το εργάκι όλων γύρω από το θέμα μας με τον δάσκαλο Αθανασόπουλο είχαμε διαφορές ως προς το θέμα χειρισμού κάποιων πραγμάτων και διαφορά απόψεων διοικητικού χειρισμού του ανθρώπινου δυναμικού και για αυτό αποφασίσαμε από κοινού να διακόψουμε τη συνεργασία μας, αφήνοντας ανοιχτές κάποιες οικονομικές εκκρεμότητες που πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου να κλείσουν και αυτές. Όντας ένας άνθρωπος «ιδιόμορφος», θα τον πω, ήξερα το τίμημα που θα εισπράξω φεύγοντας από τον κολοσσό του.

2. Για ποιο τίμημα μιλάς;

Μην θέλοντας να έχει καμία προσωπική επαφή με εμένα και τον Ναζαρένκο μέχρι όλο αυτό που συνέβαινε (μιλάμε για 15 χρόνια καθημερινής τριβής και συνεργασίας) να το επεξεργαστεί - χωνέψει και άρα χειριστεί ανάλογα, δήλωσε παντού (σε διοργανωτές, promoters, φίλους, προπονητές κλπ) ότι δεν θέλει να βρίσκεται σε διοργανώσεις ή οπουδήποτε αλλού, αν παράλληλα είμαστε και εμείς εκεί (τουλάχιστον προς το παρόν, είχε δηλώσει και σε εμένα προσωπικά). Εεε τι ήταν να το πει αυτό;;; ΟΟΟΟΟΛΟΙ οι καλοθελητές λοιπόν, οτιδήποτε συνέβαινε (εδώ κολλάει και το παράπονο «εμπάθειας» του συγκεκριμένου προπονητή) έφταιγε η Ποντίκα… Πχ πήγε η Περιφέρεια να ελέγξει τους αγώνες του;; Η Ποντίκα τους έστειλε, αδικήθηκε ο αθλητής στην συγκεκριμένη διοργάνωση;; Οι κριτές της Ποντίκα φταίνε γιατί εγώ πίνω καφέ με τον Αθανασόπουλο, έγινε κάποια καταγγελία στη αρένα του Πειραιά;; Η Ποντίκα τους έστειλε, μάλωσαν και δεν τα βρήκαν οι διοργανωτές με τον Αθανασόπουλο;;; κάτσε να του βάλω την Ποντίκα στη διοργάνωση μου για να πικαριστεί… Και κάπως έτσι κύλησαν 3 χρόνια για να συνεχίσω να ακούω τις ίδιες βλακείες και να πω… νυσάφι βρε παιδιά δεν βαρεθήκατε;; Δεν βλέπετε ότι η Ποντίκα τελικά βρίσκεται παντού όπου εκείνη πραγματικά επιθυμεί, έχοντας δώσει και την προσωπική της σφραγίδα στον χώρο πια (το 1ο Πανελλήνιο Φοιτητικό Πρωτάθλημα που έγινε ποτέ στην χώρα μας και βασικά ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΔΩΡΕΑΝ πράγμα που δόθηκε για το kick boxing!!!!) και ο Αθανασόπουλος πάει σφαίρα και χωρίς την Ποντίκα (εννοείται!!!!) και μεγαλουργεί στον χώρο του και βρίσκεται εκεί που πάντα επιθυμούσε, χωρίς να χρειαστεί κανείς να μπλεχτεί στα πόδια του άλλου;; 

3. Ακούγεσαι απηυδισμένη…

Μα πώς να μην είμαι όταν 3 χρόνια μετά πρέπει να συνεχίσω να εξηγώ να απολογούμαι και να διεκδικώ τα διαπιστευτήρια μου στον χώρο. Προκαλώ λοιπόν όποιον και για όποιον λόγο ξαναχρησιμοποιήσει την όποια μου σχέση με τον κον Αθανασόπουλο προς δικό του όφελος και για να καλύψει ίσως την ανικανότητα του να κοιτάξει προσεκτικά το βιογραφικό και των 2 και μετά αν θέλει και έχει τα κότσια ας σταθεί… ανάμεσα μας να μας κάνει την όποια σχέση έχουμε προσπαθήσει να διατηρήσουμε εγώ και εκείνος… τουρλουμπούκι… και όταν κάποιος ξανανοίξει το στόμα του για να σπείρει διχόνοια ας έχει τουλάχιστον το μισό βιογραφικό από εμένα και το 1/3 από εκείνον (και αυτό αφορά και τους εκπαιδευτές του και πρώην μαθητές μου που πολλάκις έχω μάθει χρησιμοποιούν την ίδια τακτική αλλά ποτέ δεν είχαν τα κότσια να το κάνουν όσο ήμουν εγώ ακόμη στους fighters)!!! Μέχρι τότε αγαπητοί συνάδελφοι ΜΟΝΟΝ εγώ έχω δικαίωμα να μιλάω για εκείνον και ΜΟΝΟΝ εκείνος για εμένα γιατί μόνον εμείς οι 2 ξέρουμε πραγματικά τι συνέβη… οποιοσδήποτε άλλος ανακατεύεται για μένα απλά θέλει να… καλύψει τις πομπές του και βρίσκει εύκολο τον παρασκηνιακό/κρυψίνικο τρόπο για να το κάνει, ιδίως εν απουσία μου, όταν του μηνύει το οτιδήποτε που εγώ είπα ή έκανα εναντίον του, υποτίθεται.

4. Τι πιστεύεις ότι κατάφερες να πετύχεις με αυτή την «εξομολόγηση»;

Δεν επιδιώκω να καταφέρω τίποτε… έχω ήδη καταφέρει αυτά που θέλω και αγωνιστικά και προπονητικά και στη ζωή μου και στους ανθρώπους που έχω διαλέξει να βρίσκονται κοντά μου αλλά αν κανείς αποφασίσει να απαξιώσει ξανά τα πτυχία και τη διεθνή εμπειρία του παιδιού μου Θοδωρή Θεοδωρακάκο ή την προπονητική ικανότητα ή το ήθος του Ναζαρένκο Βλαδίμηρου ή όποιου τέλος πάντων βρίσκεται στη δική μου πλευρά του «γηπέδου», αθλητή μου ή εκπαιδευτή μου, ως εμπαθή, ζηλόφθονα και άρα ανίκανο επαγγελματία ή ότι άλλο σκαρφιστεί κάποιος, θα τον παρακαλούσα πρώτα να έρθει να το πει σε εμένα και αν εγώ δεν τον καλύψω σε αυτά που έχω να του πω τότε ας κάνει ότι καταλαβαίνει και ας μας κόψει και την καλημέρα όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε από τον συγκεκριμένο προπονητή, θα πω πάλι.

5. Αλήθεια δεν μας είπες έχεις κάτι προσωπικό εναντίον του συγκεκριμένου προπονητή;; γιατί όλο εκείνον αναφέρεις.

Όχι βέβαια και αυτό προσπαθούσα να του εξηγήσω εκείνο το βράδυ σ όπου μην έχοντας εμπιστοσύνη στο προπονητικό team που ο διοργανωτής είχε απιλέξει (απαράδεκτο αυτό για εμένα όταν τα συγκεκριμένα τα παιδιά έχουν γράψει χιλιάδες στροφές στο κοντέρ της διαιτησίας, έχουν πάρει πτυχία επ αυτού και έχουν και εξαίρετο ήθος, να τους κατηγορεί ως μεροληπτικούς και γι αυτό διάλεξε 2 προπονητές να κάνουν τη δουλειά κριτών και στο τέλος να ακουστεί και η λέξη εμπάθεια στο πρόσωπό του!!). Το παράπονο του για την ήττα του παιδιού του τον έκανε να φερθεί άδικα και σκληρά σε εμάς που πάντα τον χαιρετούσαμε και ποτέ δεν είχαμε να χωρίσουμε τίποτε μαζί του ώστε κάπου να θέλουμε να τον αδικήσουμε… μα είναι ποτέ δυνατόν;; Να παίζουμε με την προσπάθεια του αθλητή και να τον κάνουμε να χάνει για… προσωπικό μας όφελος το οποίο ποιο θα ήταν;; Α ναι… να σταματήσει ο κύριος αυτός να πίνει χυμό με τον φίλο του κον Αθανασόπουλο… μα σας ακούγεται λογικό;; Ε τότε είμαι πολύ κακός και υποχθόνιος άνθρωπος ρε παιδί μου για να το σκεφτώ όλο αυτό το σενάριο. Έπεσα από τα σύννεφα μόλις το άκουσα και ελπίζω να μην συνεχιστεί αυτός ο ισχυρισμός πουθενά και από κανέναν γιατί επαναλαμβάνω ο συγκεκριμένος προπονητής (γι αυτό δεν αναφέρω και το όνομα του) ήταν απλά η αφορμή και όχι η αιτία.

6. Πως θα ήθελες να κλείσεις αυτή την συνέντευξη;

Θα ήθελα να πω σε όσους διαβάσουν αυτά τα λόγια προπονητές, διοργανωτές, αθλητές ή απλοί φίλοι ότι δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να προσπαθείς να σκαρφαλώσεις και να πετύχεις πάνω στην… πέτσα του αλλουνού και τι εννοώ με αυτό;; Βαρέθηκα να ακούω πράγματα κακά που έκανα ή θα κάνω για να «εκδικηθώ» τον Αθανασόπουλο ή να του κάνω ζημιά και άρα εγώ να αναρριχηθώ στη κορυφή όχι με την αξία μου αλλά δημιουργώντας ανέντιμα προβλήματα σε εκείνον… Πρώτον ξεχνάτε ότι έφυγα εγώ και κατ' επιλογή μου και δεύτερον μην ξεχνάτε κάτι σοφό «ό,τι σπείρεις θα θερίσεις και ό,τι δώσεις θα πάρεις πίσω» κοινώς μην κάνεις κακό γιατί θα λάβεις κακό πιστεύω και η ζωή είναι πολύ σύντομη και απρόβλεπτη για να χαλάμε την ενέργεια μας στο πώς να καταστρέψουμε τον άλλον και όχι στο πώς να μεγαλουργήσουμε οι ίδιοι. Οπότε ας κοπεί για πάντα αυτό το γελοίο πια παρασκήνιο και ας αφήσετε τον καθένα μας να πάρει την πορεία που θέλει και του αξίζει άλλωστε, βάσει της αξίας και του ήθους του, και όχι βάσει ίντριγκας και βλακείας. Έχει γίνει πια βαρετό και… old news και δεν ενδιαφέρει πια κανέναν. Ευχαριστώ που μου δώσατε spirit works να πω δημόσια όσα με έτρωγαν τόσο καιρό.

Περισσότερα Στοιχεία